[jenerik müziği başlar]
Avlu, bir uzun yol, tuğla döşeli
Kırmızı tuğlalar altı köşeli Bu yol da tutuktur hapse düşeli
Git ve gel yüz adım
Bin yıllık konak
Ne ayak dayanır buna, ne tırnak
Deniz'in kızı
rahmetli oldu.
Biz de üzerimize düşeni
yaptık çok şükür.
Hamdolsun.
Ama bu Azra karısı
bize rahat vermeyecek!
Zaten psikopatın önde gideni.
Saldıracak.
Ha bugün,
ha yarın
saldıracak!
"İyi, saldırsın.
Saldıracaksa saldırsın.
Bize mi saldıracak?"
diyebilirsiniz.
Bir önceki isyanı unutmayın.
Unutmayın!
Unutmayın, neler olmuştu.
Müdür Nihal Hanım gibi kim vurduya gitmek var.
Demem o ki...
...gelin.
Bize yardım edin.
Hep beraber Azra'ya saldıralım.
Demiyorum.
Bugün bize,
yarın size.
Size! Bugün bana,
yarın sana.
Hep beraber
birbirimizi koruyalım.
Hmm?
Benimle misiniz?
Seninleyiz!
Benimle misiniz?
Seninleyiz!
Benimle misiniz?
[herkes bağırır]
Benimle misiniz?
Seninleyiz. Evet!
Seninleyiz!
Yeter artık bu Azra karısından çektiğimiz.
[mahkûm 1] Geleceği varsa göreceği de var.
[mahkûm 2] Geleceği varsa göreceği de var.
Kızlar emanetinizi dağıtacak.
Benimle misiniz?
Seninleyiz!
Bağırın!
Bağırın lan!
Seninleyiz!
Yukarıdaki kızlara dağıtayım ben de. Hadi ver.
[mahkûm 3] Geleceği varsa göreceği de var.
Bıktık artık bu Azra karısından.
Arkandayız.
[Sezen hızlı nefes alıp verir]
Hah.
Muazzez abla, Azralar nerede?
Çıktılar onlar herhalde.
-Hadi ya. -Evet.
Of.
Tamam.
Azra!
-Ne oluyor lan? -Duydum her şeyi.
Kudret'e saldıracaksınız.
Sen ne ayaksın kızım?
-Bizi dinlemiş adi. - [Sezen] Yok, öyle değil.
Bakın.
Kudret bütün ortak alandakileri ikna etti.
Hepsine birden emanet dağıttı.
Saldırırsınız diye büyük hazırlık yapıyor.
Sadece bizim kızlar değil, bütün kısım sizi bekliyor.
Giderseniz hepinizi birden harcarlar.
Bire bir değil, bir kişiye karşı on kişi.
-Doğru mu söylüyorsun lan? -Öyle. Yapmayın.
Yani zamanı değil, hepinizi birden harcarlar.
Kes lan yalan söylemeyi, yeme bizi sen.
-Yok yani bir çakallık. Ha? -[Sezen] Yok, vallahi yalan değil.
Hem neden yalan söyleyeyim ki?
Neden doğruyu söyleyesin ki bize?
Hasret, tamam, yeter.
Geri çekiliyoruz.
Niye Azom, neden geri çekiliyoruz şimdi ya?
Çünkü böyle bir risk almaya gerek yok şimdi. Geri çekiliyoruz.
Yalan söylüyorsan seni oyarım, tamam mı?
[Dudu] Gel.
Bak, herkesler burada.
Azıcık insan içine karış, ha?
Sana taze çay yaptık.
Hmm?
[Jale] Gel otur şöyle.
[Jale] Gel canım.
[Dudu] Otur.
[Jale] Gel canım, gel.
Denizciğim, bak papatya çayı buldum. Bu daha iyi gelir.
Aferin kız. Öyle zehir gibi çay içeceğine. Değil mi?
[Hasret] Deniz abla.
Hadi bak, bir şeyler ye. Şekerin düşerse düşüp bayılırsın vallahi.
Deniz.
Ben odama...
...odama gideceğim.
-Odama gideceğim. -Tamam.
Tamam.
Tamam. Sonra yine geliriz, ha?
Tamam, azıcık dinlen.
Annem.
[alçak sesle ağlar]
[duygusal müzik çalar]
Deniz. Ne yaptın?
Ne yapayım, Ecem'in eşyalarını topluyorum.
Burada durdukça sinirim bozuluyor Dudu.
Sanki böyle tekrar buraya geri gelecekmiş gibi.
Ya. E, ben de sana yardım edeyim.
Annem, annem.
[Deniz] Annem, annem.
Annem, annem.
Bu kızın hâli hâl değil.
Bırakamayız böyle de.
-Yapacak bir şey yok, nöbet tutacağız. -Tamam, ilkini ben tutarım.
İyi, uykun gelince beni uyandırırsın.
Hadi iyi geceler.
Bunlar da portmantonun çekmecesinde kalmış.
Görmemişim.
Kapatıyoruz o hâlde.
Vallahi en doğrusunu yaptın.
Hem bak, ihtiyacı olan birine gidecek. Öyle düşün.
Doğru söylüyorsun.
Sizi de yordum. Çok teşekkür ederim ama ben tek başıma yapamazdım bunu.
Birkaç kere denedim, olmadı.
-Ya Murat söyleme öyle, lafı mı olur? -Sağ ol.
Sen nasılsın peki?
Yani uyuyabiliyor musun artık?
[duygusal müzik başlar]
Uyudum mu ben?
Evet.
[Murat esner]
Kusura bakma, benim içim geçmiş.
Yok, önemli değil.
Ya ben uzun zamandır uyuyamıyorum zaten.
Biliyorum, biliyorum. Gerçekten, önemli değil.
Bu aralar daha iyiyim. Uyuyorum arada sırada.
[Meltem] Ne güzel işte.
Toparlanıyorsun demek ki yavaş yavaş.
Bir bak istersen dolaplara, kalan bir şey olmasın.
Tamam.
Şuradan.
[Meltem] Murat!
Var mıymış bir şeyler?
Yok, hepsi orada.
[Deniz ağlar] Annem, annem.
Annem.
[iç çeker] Annem.
Annem.
Annem, annem, annem.
Annem.
[gerilim müziği çalar]
Ecem?
[eko hâlinde] Anne?
[Deniz derin nefes alır]
Ecem?
Anneciğim.
[Deniz] Annem.
Gel benimle.
[Deniz nefes verir]
Benimle gel.
Ecem.
Benimle gel.
Hadi.
Ecem.
Gel benimle.
Gel.
Hadi.
[Ecem'in sesi yankılanır]
[Ecem] Anne?
Gel, gel!
Anne!
Anne, hadi gelsene.
[Deniz] Ecem!
[Ecem] Anne!
[Deniz güler]
Hadi.
[Ecem] Gel benimle.
Anne. Anne, hadi gel benimle.
[derin nefes alır]
Annem.
Geldin.
Annem.
[ağlar]
Of.
Ben de seni.
Allah'ım.
[Deniz] Ben de seni.
[Deniz derin nefes verir]
[Hasret çığlık atar]
[Hasret] Yardım edin! Azra! Kızlar!
[Hasret bağırır]
-Yetişin! -Yardım edin!
-[Dudu] Yetişin! -[Hasret] Yardım edin!
[Dudu] Azra!
- [Jale] Çekilin! -[Hasret] Kızlar!
-[Hasret] Deniz? -[Dudu] Koşun!
[Dudu] Koşun! Deniz!
[Hasret] Çekil. Yetiş!
Hasret!
[Jale] Çık.
Azra.
Deniz.
[Dudu] Nefes alıyor mu?
[Jale] Evet, evet, evet.
[Dudu] Tut, tut.
[Jale] Tamam, bende, bende.
Yastığı, yastığı, yastığı.
Çabuk, çabuk. Hasret, yastık.
Ilgaz, su. Su.
[Rüzgâr] Hadi, su. Su, su, su.
Nefes, nefes. Nefes alsın.
Nefes alıyor.
Ah, Deniz.
Annem, annem.
[Rüzgâr] Yavaş, yavaş, yavaş.
Yavaş, yavaş, yavaş.
Annem.
[duygusal müzik çalar]
Annem.
Ne yaptın sen Boncuk ya?
Ne yaptın sen? Kızını gömmeden nereye gidiyorsun?
Dün kızın için yaşıyordun. Bugün de kızın için yaşayacaksın.
Kızını gömmeden gidemezsin.
Duydun mu beni?
[Azra] Duydun mu beni?
Ne oluyor lan?
Minik.
Efendim ağabey?
Ne lan bu böyle metrobüs kuyruğu gibi?
-Arama yapıyorlar ağabey. -Ne araması lan?
Artık memurları da arayacaklarmış ağabey. Melis Hanım'ın emri.
Savcıdan fırça yedi geçen gün. Ortalık karıştı ya yine.
Allah Allah. Lan günlük cihazdan geçiyoruz zaten daha ne araması?
Neyse, geç.
[gerilim müziği çalar]
Alo. İbo.
Sen beni arar mıydın lan hayırsız?
Siz geçin. Ben şu telefonu şey edeyim de geleyim hemen ya.
Ne yapıyorsun, nasılsın?
Ne? Fatma yengemden ayrılıyor musun?
[Hüseyin] He?
İyi, iyi. Güzel.
Vallahi baba, özlemişim ya. Sesini özlemişim kardeşim.
[Hüseyin güler]
İyi, ben şimdi iş yerine geldim, ararım seni.
Tamam baba. Hadi.
Burası benim yerimdi.
Geçiyorum.
Minik, gel.
Günaydın.
Maşallah.
Tamam, geç.
Sabah şerifleriniz hayırlı olsun.
Senin de.
-[Berna] Günaydın. -Ver bakalım çantayı.
Ya Murat'ım, bu nedir böyle ya?
Bizim üstümüzü başımızı aramalar.
Eski köye yeni âdet resmen.
E, yapacak bir şey yok Hüso. Emir böyle.
Yok yani. Mahkûm muyuz memur muyuz belli değil.
Ya hadi Hüseyin, gözünü seveyim boşalt şu ceplerini.
Kardeşim geçtik ya cihazdan. Niye üzerimizi boşalttırıyorsun daha.
[Murat] Melis Hanım'ın emri.
Bir cinayet, bir cinayete teşebbüs. Ne bekliyordun?
Hadi.
Allah Allah.
Aç şu kollarını.
[Hüseyin katılırcasına güler]
Huy var bende, huy.
-Ya Hüseyin, hadi geç. -Kardeşim ne bağırıyorsun? Huy var ya.
[Hüseyin] Allah Allah.
Allah Allah.
[Dudu dua okur]
Amin.
[Dudu nefes verir]
Uyuyamadın mı?
Evlat acısı bu. Nereye uyuyorsun?
İnsanın ciğeri sökülüyor.
[Deniz inler]
Yüreği yangın yeri oluyor.
Cenabı Allah'ım
hiçbir anaya
evlat acısı vermesin.
evlat acısı çeken bütün analara sabırlar versin.
[Deniz ağlayarak inler]
Kolay değil.
İnsanın canı gidiyor.
Ben de bilirim.
Benim de gitti çocuğum.
El kadardı ablası.
Buncacık.
[Dudu ağlar]
Bana sorsan...
...ömürde
her şey gelir geçer.
Ama geçmiyor.
Geçmiyor.
Geçmeyecek.
Geçmiyor.
Her Allah'ın günü burandaki yangın dinmeyecek.
Allah'ın cennetinde kavuşacağız biz çocuklarımıza.
Ama...
Ama sakın.
Böyle...
...kendi canına kıymaya kalkmayacaksın.
Ne yapayım
ben?
Kabir azabı çekersin.
Allah'ın cennetini kaybedersin.
Canımız
bize yüce Rabb'imizin emaneti.
O verdi, o alacak.
Dayanacağız.
Biz çocuklarımıza
Allah'ın cennetinde kavuşacağız.
Onu bari kaybetmeyelim.
Hadi.
[Dudu] Hadi bakayım.
Kalk şimdi.
Abdestini al.
Tertemiz kıyafetlerini giy.
Kızın seni bekliyor.
Hadi. Hadi bakayım, hadi.
Peki efendim, ama...
Anlıyorum ama bir anneden bahsediyoruz.
Çocuğunun cenazesine gitmek hakkı değil mi?
Efendim, anlatamıyorum galiba.
Belki de çocuğunu son kez görecek.
Peki.
[derin nefes alır]
Peki efendim.
Çok üzülecek ama
yapacak bir şey yok.
Tamam.
İyi günler.
[Dudu] Metanetli ol.
Ben de burada duasını edeceğim kızımın.
Gel.
Biz de gelmek isterdik seninle. Yalnız bırakmak istemezdik ama...
Deniz, sakin kal.
[derin nefes alır]
Deniz.
Maalesef izin çıkmadı. Cenazeye gidemiyorsun.
[gerilim müziği çalar]
Nasıl?
-Ne demek gidemiyor ya? -Azra.
Nasıl olabiliyor böyle bir şey?
Bir saattir cezaevi savcısıyla konuşuyorum, tam bir saattir.
Güvenliğin nedeniyle gitmeni uygun bulmuyorlar.
[Melis] Burada kalman senin için daha doğruymuş.
Deniz.
Elimden geleni yaptım.
Anneyim ben ya.
Anneyim ben.
Anne. O benim kızım.
O orada beni bekliyor.
[Deniz] Nasıl gidemem?
-Haklısın. -Haklıyım.
-Çok haklısın. -Haklıyım.
Yapabileceğim bir şey yok Ama güvenliğin nedeniyle...
Deniz, biz de çok isterdik ama...
[Deniz] Hangi?
Hangi güvenlik?
[Deniz] Benim kızımın başına onca şey gelirken burada,
sizin neredeydi güvenliğiniz?
Benim başıma bir şey gelse kaç yazacak?
Ölmüşüm ben, bitmişim zaten.
Ben kalmadım zaten öldüm. Ne olur.
Yalvarırım.
Sana yalvarıyorum, bırak beni, gideyim ne olur.
[Melis] Deniz, lütfen.
Yapabileceğim hiçbir şey yok.
Karar benim kararım değil.
Ben sadece emirleri uyguluyorum, çok üzgünüm.
Çok üzgünüm.
[anons] Yemek saati başlamıştır. Tüm mahkûmlar yemekhaneye.
-Tekrar ediyorum. -Herkes yemeğe gitsin.
Yemek saati başlamıştır. Tüm mahkûmlar yemekhaneye.
Azra o zaman siz yemeğe çıkın, ben burada Deniz abla ile kalacağım.
Bu kadarına da izin var herhâlde, değil mi Melis müdürüm?
Kalabilirsin Hasret.
Kızlar. Gelin benimle. Güvenli bir yemek yiyelim.
[gerilim müziği çalar]
Kızının cenazesine gitmesine izin vermiyorlar!
Allah'ın belaları.
[Azra] Arkadaşlar.
Arkadaşımızın kızı öldü.
Deniz'in kızı öldü, biliyorsunuz.
Ecem.
Kızının cenazesine gitmesine izin vermiyorlar.
[Jale] Deniz hepimizin arkadaşı.
[Jale] Deniz hepimizin arkadaşı ya.
Bir avuç toprak atamayacak anası evladının üzerine.
İzin vermiyor yönetim.
İzin vermiyor.
Böyle adalet olmaz olsun.
[gerilim müziği yükselir]
Hoş geldiniz Sayın Savcım.
Hoş bulduk Melis Hanım.
Biraz konuşabilir miyiz sizinle?
Tabii, buyurun.
[Oktay] Olacak iş değil.
Hmm?
Çok kötü oldu diyorum ya Deniz'e izin çıkmaması.
Yapılır mı böyle şey?
Kadının kızının cenazesi.
Saçmalığın daniskası gerçekten.
Saçmalık gerçekten.
Hah. Konuştunuz mu Deniz'le?
Evet.
Yıkıldı tabii. Bir de hazırlık yapmış.
Keşke bir gün de iyi bir haber verebilsek.
[mahkûmlar] Yazıklar olsun!
Ne oluyor lan?
[mahkûmlar] Yazıklar olsun.
-Yazıklar olsun! -Hacer.
Hacer, kalk git bakayım lan. Git bak, ne var? Koş.
Koş Hacer, koş.
[mahkûmlar] Yazıklar olsun!
Yazıklar olsun! Yazıklar olsun!
Yazıklar olsun. Yazıklar olsun.
Yazıklar olsun. Yazıklar olsun. Yazıklar olsun.
Yazıklar olsun.
Deniz cenazeye gidemiyormuş. İsyan başlatacağız.
Yazıklar olsun! Yazıklar olsun!
[Azra] Arkadaşlar, afiyet olsun.
Kusura bakmayın, rahatınızı bozduk.
Ama bizden birinin,
Deniz'in
kızının cenazesine gitmesine izin verilmiyor.
O zaman öyle rahat bize haram.
Azra, yine azıttın ha sen. Ne yapıyorsun? -[Rüzgâr] Şşt.
Biliyoruz, burası otel değil.
Biliyoruz, öyle şahane yemekler yok.
7/24 sıcak su yok.
Rahat yataklar yok.
Ama bir annenin kendi öz kızının cenazesine
gitmesine izin verilmemesini kabul edemeyiz.
Kabul etmiyoruz arkadaşlar.
Eh, yeter lan! Oturun yerlerinize!
-Etmiyoruz! -Edemeyiz!
Otur. Geçin yerlerinize.
Oturun dedim lan. Oturun.
[Hüseyin] Geçin lan yerlerinize. Oturun.
[Hüseyin] Oturun dedim lan!
Yemekhaneye acil yardım.
Çabuk olsanıza lan!
Yerlerinize. Otur!
Oturun dedim yerlerinize. Otur!
Yemekhaneye acil yardım. Yemekhaneye acil yardım gönderin!
[Hüseyin] Acil yardım!
Yemekhaneye acil yardım gönderin.
[polis 1] Yapmayın.
Geçin.
[ıslık çalınır]
Ne oluyor burada?
[Murat] Hanımlar! Ne oluyor?
Hanımlar, susun!
[Murat] Kesin şunu!
Susun hanımlar.
Hanımlar, kesin.
Herkes yerine geçsin.
Ne oluyor?
Otur yerine! Hanımlar, susun.
[Oktay] Ne oluyor?
[Murat] Otur yerine!
Yemekhaneye acil destek. Olay büyük.
[polis 2] Çekil. Yapmayın.
Hanımlar, çekilin. Yapmayın.
Yapmayın, yapmayın. Geri çekilin. Yapmayın.
[bağırış sesleri duyulur]
Deniz abla.
Deniz abla!
Sesleri duyuyor musun Deniz abla?
isyan var dışarıda isyan. Gacılar bağırıyor.
Azo hepsini fişteklemiş.
"Deniz abla kızının cenazesine gidecek." diyor hepsi.
Dağıtıyorlar ortalığı Deniz abla. Hadi.
Gözünü seveyim, kurban olayım ağlama ya.
Of, of, of!
Peki, tamam.
Peki, kontrolü kaybetmeyin.
Ben bir şey söylemeden hiç kimseye, hiçbir şeye müdahale etmeyin.
Yine ne oluyor Melis Hanım?
Deniz Demir, Sayın Savcım. Cenazeye gönderilmedi diye
mahkûmlar tarafından protesto başlatıldı.
Protesto mu?
Neyi?
Kimi protesto ediyorlar?
Beni,
sizi, sistemi.
Bir annenin kızını gömmesine izin vermeyen herkesi.
Ne yapacağız?
-Yapacak bir şey yok, destek istedim. -Ha?
Yapacak bir şey yok, destek istedim.
Tamam. Sessizlik.
[Murat] Hanımlar, susun artık.
Kesin artık.
Hanımlar!
Susun artık. Hanımlar, kesin şunu.
Sessiz!
Hanımlar!
Sessiz ol
[Tarık] ve beni dinle.
Tamam, protestonuzda haklı olabilirsiniz.
ancak burada hiçbir zaman böyle bir kargaşaya izin verilmedi.
Verilmeyecek de.
Bunu sizin benden daha iyi bilmeniz gerek.
Hemen bu kargaşaya bir son vereceksiniz.
Ben de sizin için,
Deniz Demir için
elimden geleni yapacağım.
-Bravo. -Başsavcılık öyle demiyor ama.
Daha geçen gün Ecem Demir cezaevinde, aşırı dozdan komaya girdi.
Hastaneden taburcu olduğu gün evinde ölü bulundu.
[Tarık] Ecem Demir'in arkadaşı Merve Bilgiç
cezaevinde ölü bulundu.
Bütün bu parçalar birleştiğinde
ortada bir cinayet şebekesi, tasarlanmış cinayetler,
teşebbüsler olduğu aşikâr.
Burada bile böylesine bir güvenlik zafiyeti varken
Deniz Demir'e dışarıda bir suikast ihtimali
oldukça yüksek.
Şimdi ben başsavcıya rağmen Deniz Demir'i dışarı göndersem
onu dışarıda nasıl koruyacağım?
Nasıl? Bakın,
burada alınan her karar sizin iyiliğiniz için,
Evet, arada hatalar oluyor.
Evet, olmuyor değil.
Öyle değil mi Melis Hanım?
Arada hatalar oluyor.
Ancak niyetimiz her zaman sizin iyiliğinizin yönündedir.
Bundan hiç kimsenin şüphesi olmasın.
Melis Hanım,
ben başsavcı ile konuşur, gerekli izni almaya çalışırım.
Siz de gereken bütün önlemleri alın.
Gerekirse bir manga asker gönderin.
Zaten ben de orada olacağım
Ve Deniz Demir'i cenazeye yetiştireceğim.
Şimdi...
Lütfen...
Herkes yerlerine.
Artık burada bir kargaşa istemiyorum.
-Hadi. -Bravo.
-[Murat] Evet hanımlar. Tamam. -Hadi.
Hadi artık. Susalım hanımlar.
Hadi.
[Murat] Hadi artık geçin yerinize.
Bu sabah yataktan bok gibi kalktım.
Evet, biliyorum. Canlı yayında söylenecek laflar değil bunlar ama.
Zaten Melis Hanım da hiç sevmez böyle terbiyesizlikleri, kusura bakmasın.
Ama
gerçek bu. Bu sabah,
B1 ahalisi olarak yataklarımızdan bok gibi kalktık.
Sevgili Umut Radyo dinleyicileri.
Kafam karmakarışık.
Şöyle ki, kafamda
şu ana dair,
yaşadığımız zamana,
hayata dair
bir sürü soru.
Sevdiğim bir yazar,
ismi bende saklı,
bir yerde
şöyle demişti.
"Annen öldüğünde
sen aslında anneni değil...
...çocukluğunu gömersin."
Şimdi rahmetli oldu o yazar.
Ama
eğer yaşasaydı
onu bulup
sarılıp böyle,
yakasına yapışıp gözlerinin içine bakarak...
...demek isterdim ki, yani sormak isterdim.
Ya
çocuk ölürse?
Bir anne ölen çocuğunu gömmek zorunda kalırsa?
O aslında neyi gömer?
Kendini mi?
[derin nefes alır]
Kafam hâlâ allak bullak.
Hayat
bazen o kadar fazla geliyor ki, böyle topla tüfekle cümbür cemaat.
Öyle değil mi Deniz?
Boncuk,
şu an büyük ihtimalle bir mezarın başında gözyaşı döküp
kızını toprağa veren arkadaşım.
İnsan ister istemez soruyor tabii.
Böyle...
Attila İlhan'ın dizeleriyle ifade edeyim.
["Ey Garip Gönüllüm" çalıyor]
biz aşağıda ne oyunlar oynuyoruz."
Bitecek ama.
Bitecek Boncuk.
Bu oyun bir yerde bitecek.
Nerede, nasıl, bilmiyorum.
Ama bitecek.
Bitmek zorunda çünkü.
Tabiatın kanunu bu.
Bu zulüm bir yerde bitecek.
Ben inanıyorum.
Sen de inan.
Canım kader mahkûmları,
tutuklular, hükümlüler,
acıların kadınları.
Şimdi Neşet Baba...
...Ecem için söyleyecek.
"Ey garip gönlüm,
kara kaderlim,
kaderine küsüp küsüp ağlama.
Kaderin elinde gönlü kederlim,
kaşları asıp asıp ağlama."
Bu arada,
müsait olan herkesi
B1'e,
Ecem için okunacak duaya davet ediyoruz.
İyi dinlemeler.
["Ey Kara Gönüllüm" çalmaya devam eder]
Annem. Annem. Annem. Annem.
Annem. Annem. Annem.
Annem.
Annem. Annem. Annem. Annem.
Annem. Annem. Annem.
Ah güzelim.
Ah güzelim. Ah güzelim.
Ah güzel annem. Ah güzel annem.
Annem.
Annem. Annem.
[Deniz] Annem.
Ah, ah.
Annem.
Annem. Annem. Annem. Annem.
Annem. Ah annem. Annem. Annem.
Ah.
Allah.
[Deniz] Kızım.
Allah.
Ah.
[Deniz] Ah kuzum.
Ah kuzum.
Allah'ım.
Ah kuzum.
[nefes nefese ağlar]
Ah, Ecem.
Ah kuzum.
[Hakan ağlar]
[Arapça dua okur]
Alt yazı çevirmeni: Hilal Ebru Yakar